Het verborgen verhaal van de Joden in Zuid-Marokko

[Tarik]

Zij ondermijnen het gezag van de Berbers en daarmee de uitgebalanceerde verhouding tussen Berbers en Joden.

Maar de grootste klap in de verhoudingen, tevens het begin van de uittocht van Joden uit het zuiden van Marokko, valt na de stichting van de staat Israël. De moslims in Marokko voelen zich solidair met de Arabische landen en bekijken de Joden met steeds meer argwaan. Ook de Marokkaanse onafhankelijkheidsstrijd boezemt veel Joden angst voor de toekomst in.

De Jewish Agency stuurt vanaf eind jaren veertig veertig afgezanten naar het zuiden van Marokko, om de Joden daar voor te bereiden op hun vertrek naar Israël. Cohen wordt triest van dit verhaal, dat zij niet anders kan zien dan als je reinste misleiding. „De missionarissen van de Agency schetsten de argeloze Marokkaanse Joden een rooskleurig beeld van het beloofde en beloftevolle land waar ze heen gingen. Zij wisten niet wat hun te wachten stond, en dat was weinig goeds.

„Veel Marokkaanse Joden gingen letterlijk kapot aan hun nieuwe leven in de harde Israëlische samenleving. Ze werden buitengewoon slecht behandeld en hun cultuur werd onderdrukt. Later hebben zij zich weer opgewerkt en in de jaren tachtig zie je hun eigen, Marokkaanse cultuur weer opleven.

„De Alliance wilde dat de Joden in Marokko zouden blijven en dankzij goed onderwijs en goede zorg een beter leven zouden krijgen. De beweging was antizionistisch, maar de overredingskracht van de missionarissen van de Agency won het.”

De foto’s van Harrus en Prior zijn mooi en indringend, maar Cohen is vooral blij met het ’belangrijke verhaal, mooi en dramatisch tegelijk’, dat ermee kan worden verteld.

Bron